Mark-Nienke.nl

Archief

Terug naar "Archief"

Afgelopen weekend (1 en 2 november) hebben we het EK gedanst in Minsk. De meeste van jullie wisten dat natuurlijk al. En ook de uitslagen zijn bij jullie bekend, hebben we kunnen lezen in ons gastenboek. Hartelijk bedankt voor alle leuke, lieve, mooie en stimulerende reacties van jullie allemaal. Dat was heel leuk thuiskomen! In het onderstaande verslag proberen we je een indruk te geven van de gebeurtenissen tijdens ons reisje naar Wit-Rusland.

Donderdag 30 oktober
Om 03.00 (!!) zijn we vertrokken naar Schiphol. Onze vlucht stond gepland voor 07.10 uur en het heeft altijd nogal wat voeten in de aarde om het hele team rolstoeldansers in te checken. We zorgen dus maar dat we ruim op tijd zijn. In Frankfurt stappen we over op een ander vliegtuig, dat ons naar Minsk zal brengen. Dat betekent dus alle rolstoelers uit het ene vliegtuig, allemaal in een rolstoel van de luchthaven. Dan met de bus over het hele terrein naar het andere vliegtuig. En dan één voor één weer naar boven gesjouwd worden. Een hele heisa, maar we blijven lachen. In Minsk aangekomen staat er gelijk een delegatie Russen te wachten van de dansorganisatie. Dat is wel handig. Het personeel van de luchthaven vraagt het team om maar even 3000 dollar te betalen voor de bagage. Dat hebben we natuurlijk niet en uiteindelijk krijgen we de bagage toch zo mee. We zijn in Wit-Rusland! Het hotel is prachtig. We hebben mooie kamers met bad. Er is een fitnessruimte en zelfs een sauna. 's Avonds krijgen we een heerlijk 4 gangen diner. Na deze vermoeiende dag gaan we allemaal vroeg ons bed in.

Vrijdag 31 oktober
De ochtend begint met een lekker ontbijt. Daarna doet Mark mee aan de eerste warming-up om alles in zijn lichaam weer wat te rekken en te strekken na de reis van gisteren. In de middag gaan we met het hele team shoppen in Minsk. We trekken veel bekijks met onze groep en lachen wat af. De sfeer in de groep is goed. Minsk is een mooie, maar grijze stad. De mensen zijn hetzelfde: grijs en stil. Geen schreeuwende kinderen, geen auto's met harde muziek of getoeter. Terug in het hotel worden er nog wat afspraken gemaakt voor de volgende dag: de eerste wedstrijddag. De jolige stemming maakt langzaam plaats voor een gezonde spanning. Iedereen gaat zich voorbereiden op de wedstrijd. Het gaat nu echt beginnen!

Zaterdag 1 november
Om 9.00 uur is er een warming-up voor de liefhebbers. Daarna ontbijten en dan verdwijnen alle dansers naar hun kamer. Iedereen mag vandaag de dansvloer op. De selectie 1 met de latin en bij ons staat de ballroom op het programma. Om ongeveer half 3 vertrekken we naar de sportzaal. De bouwvakkers zijn nog aan het werk op het dak, dus we vrezen dat het dwars door de zaal heen waait. Maar dat valt gelukkig mee. De zaal ziet er mooi uit. Een grote vloer, veel licht en ruimte. Tribunes aan de zijkant. De IDSF ballroom is bezig en heerlijke muziek schalt uit de boxen. Het indansen loopt niet zo soepel. De zenuwen spelen ons parten. De eerste ronde dansen we niet geweldig. Toch zijn we in één keer doorgeplaatst naar de halve finales. Dat geeft ons wat meer vertrouwen en die halve finale dansen we dan ook een stuk lekkerder. We hoopten vooraf om in de ballroom de finale te bereiken en dat lukt. We stijgen niet echt boven onszelf uit, maar we dansen lekker en kunnen ons goed aan de taken houden die Harm-Jan ons heeft gegeven. Onze performance blijkt goed te zijn voor een vijfde plaats. Daar zijn we tevreden mee.

Zondag 2 november
Vandaag gaan we de latin dansen en de selectie 1 danst ballroom. De voormiddag verloopt ongeveer hetzelfde als gisteren. Ontbijten, warming-up en dan de haren en make-up. We voelen ons vandaag een stuk beter dan gisteren. De latin geeft ons vaak meer vertrouwen dan de ballroom. Tijdens het indansen wordt echter meteen duidelijk dat het geen gemakkelijke dag gaat worden. Het lijkt wel of de eerste ronde al gedanst wordt! Iedereen geeft vol gas, niemand gaat opzij. Het gaat echt hard. De eerste ronde is dan ook gelijk een behoorlijk geweld. Er doen ook nieuwe paren mee. Uit voor ons nog onbekende danslanden. Zo zijn er twee Russische paren en een Wit-Russisch paar. Zij laten direct zien dat ze meedoen voor de prijzen. We hoopten dat we het succes van vorig jaar op het WK konden voortzetten, maar nu moeten we eerst de finale nog maar eens zien te bereiken. Gelukkig zijn we ook vandaag direct doorgeplaatst naar de halve finale. We dansen voor wat we waard zijn. Niemand krijgt ons van onze plaats, we voelen ons een eenheid. Het voelde lekker, hopelijk is het voldoende voor de finale.

Gelukkig, nr 23, we zitten er weer in! Samen met twee Poolse, een Russisch, een Oekraïens en een Wit-Russissch paar. Wij waren de enige "niet-Oostblokkers". De finale was van een aparte klasse. We hebben alles gegeven wat we in ons hadden en voor ons gevoel hebben we nog nooit zo'n goede ronde gedanst. Ook de mensen aan de kant gingen helemaal uit hun dak, dus ook de andere paren zijn op hun best. De prijsuitreiking is spannend. We hebben geen idee over de plaatsingen. Het ligt zo dicht bij elkaar dat we bij wijze van spreken 1 of 6 kunnen worden. We worden uiteindelijk vierde. En hier waren en zijn we erg blij mee.

Natuurlijk hoopten we even om weer op het podium te mogen staan. Maar toen de nummer 2 van het WK vijfde bleek te zijn, wisten we hoe zwaar het werkelijk geweest was. We hadden hen toch maar mooi verslagen. De nieuwe paren uit Rusland en Wit-Rusland waren te sterk voor ons. En ook het Poolse paar bleek nog een stapje te hoog. Zij behaalden na de Wereldtitel nu ook de Europese titel. Moe maar voldaan, zoals dat heet, stapten we in de bus terug naar het hotel. Op naar het feest!! Dat liep wat anders dan gepland. Door het haastige uitstappen van een teamgenoot kreeg Nienke in de bus een stoel op haar knie. Daardoor kreeg ze in beide benen een spasme. De hele nacht heeft ze daar veel pijn van gehad, voor ons dus geen feest. Al met al een behoorlijke domper op de leuke dansdag. De hulp van Ilse (fysio) en Lianda (adl-verzorgster) heeft Nienke die nacht wel veel goed gedaan. Wat een wereldmeiden zijn dat zeg!

Maandag 3 november
Na een korte nacht worden we om 09.00 uur gewekt. Om 11.00 uur vertrekt de bus naar het vliegveld en we hebben na gisterenavond nog niks ingepakt. Opschieten dus. Het ontbijt schiet er ook bij in, maar we zitten op tijd in de bus. Weer een lange reis voor de boeg. Nog lekker wat shoppen en dan het vliegtuig in. We hadden een Nederlandse purser aan boord en Richard regelde met haar champagne voor het hele team. In Frankfurt liepen we vertraging op bij het overstappen, maar om 19.30 uur landen we dan eindelijk in Amsterdam. En Schiphol zou Schiphol niet zijn als daar niet weer van alles mis zou gaan. De elektrische rolstoelen waren overal met ons meegereisd, maar nu konden ze deze stoelen niet vinden. Onze familie en vrienden stonden te wachten achter de glazen wand, maar we konden er voorlopig nog niet naar toe. Twee uur (!) later waren de stoelen gevonden. Dus om 21.30 konden we eindelijk door de deur naar buiten. De thuisblijvers stonden er gelukkig nog. Na iedereen gedag gekust te hebben, gingen we allemaal weer onze eigen weg. Lekker terug naar huis en naar bed.

Terug naar "Archief"