Mark-Nienke.nl

Archief

Terug naar "Archief"

Vrijdagavond 20.10 uur:
We zitten in het vliegtuig naar Slowakije. Een paar weken geleden werden we uitgenodigd door een Slowaakse organisatie om aan een wedstrijd deel te nemen. Dus gaan we nu voor een dagje op en neer naar Bratislava. We komen om ongeveer 22.00 uur aan op het vliegveld. Er staat al iemand te wachten om ons op te halen, dat is uitstekend geregeld. Met een luxe wagen worden we naar ons hotel gebracht, dat ligt boven op een heuvel. En ook daar is op onze komst gerekend. Op een terrasje wordt wijn en kaas geserveerd en we maken kennis met de organisator van de wedstrijd en een deel van zijn gasten. We kijken eens tevreden om ons heen: zie waar we nu weer terecht zijn gekomen. Met onze sport maken we zoveel leuke dingen mee en dit is er één van!

Zaterdag 8.00 uur
Het ontbijt staat klaar op een verdieping waar de lift niet kan komen. Dat is even lastig voor de rolstoelers, maar uiteindelijk komen we er natuurlijk toch. Samen met de andere paren en juryleden worden we opgehaald door de bus voor een rondleiding door Bratislava. Onze gids Michael heeft een route uitgestippeld zodat we wat leuke plekken van de stad zien. We drinken wat op een boot op de Donau en gaan dan terug naar het hotel voor de lunch. Dan gaat iedereen vlug terug naar zijn kamer om zich klaar te maken voor de wedstrijd.

Zaterdag 16.00 uur
De wedstrijd wordt georganiseerd in het historische gebouw van het Philharmonische orkest van Slowakije. Het is er prachtig. Het blijkt een invitatiewedstrijd te zijn, alleen genodigde gasten én paren zijn dus welkom. Er is ook een valide Standaard- en Latinwedstrijd en in alle klassen verschijnen 5 tot 6 paren op de vloer. Aan het eind van de middag mogen we indansen en de zaal verkennen. En dat is nodig ook, want de zaal is zo overweldigend dat we daar echt even de tijd voor nemen. De kroonluchters hangen groots aan het plafond, een orgel is prominent aanwezig op het podium en aan de andere kant is er voor het publiek ook nog een balkon aanwezig. Met goudkleurige krullen, hoge ramen en grote openslaande deuren maakt deze zaal een behoorlijke indruk. We voelen ons als een prins en prinses op deze vloer en besluiten voor de honderdste keer om elk detail in ons op te nemen en te genieten! We gaan ons snel omkleden en dan begint de avond met een vlaggenparade. De valide paren dansen hun Standaarddansen en na de rolstoelers van klasse 1 zijn wij aan de beurt.

Zaterdag 20.00 uur
Ook wij beginnen met de Standaard. De zenuwen slaan nu toch wel een beetje toe, maar het gaat gelukkig goed. Met enthousiaste reacties verlaten we de vloer, we hebben nu een uur de tijd om ons voor te bereiden op de Latin. De valide paren laten in de kleedkamer weten erg onder de indruk te zijn van deze tak van sport, maar sommigen kunnen zich niet voorstellen dat je ook in een rolstoel kunt Latindansen. Dat moeten ze eerst nog zien. Dat kan! Geen probleem, wij zijn klaar voor ons favoriete onderdeel. De zenuwen zijn inmiddels helemaal verdwenen en we maken er een feestje van. In de Standaard eindigen we uiteindelijk als 5e en in de Latin worden we 3e. De hoogste plaatsen gaan naar de plaatselijke Slowaakse helden. Met voornamelijk Slowaakse juryleden langs de kant is dat ook niet onlogisch. Het mag de pret niet drukken, we hebben een heerlijke, speciale wedstrijd gedanst. Na de wedstrijd is er nog een receptie met een hapje en een drankje en wat social-talk met de juryleden en andere paren en in het hotel maken we er nog een leuke avond van. Om half 2 duiken we toch echt snel ons bedje in, want morgen (of eigenlijk vannacht al) gaat de wekker om 5.00 uur. Ons vliegtuig vertrekt om 8.10 uur dus we moeten er vroeg uit.

Zondag 5.30 uur
Michael staat met de slaap nog in zijn ogen voor onze hotelkamer. Hij brengt ons naar het vliegveld en kan dan eindelijk ook zijn bed in. We komen om 6.35 aan op Bratislava airport, nemen afscheid van Michael en gaan naar de incheck-balie. Daar krijgen we de schrik van ons leven... het vliegtuig is al weg! Er was een tijdswijziging geweest die (al was het in het Slowaaks) wel degelijk in onze papieren stond. Whaaah, en nu? Wanneer gaat het volgende vliegtuig naar Amsterdam... eh... maandagmiddag 17.00 uur. Dat is minder grappig. We gaan de diverse balies rond, maar helaas niemand vliegt die dag nog op Amsterdam of desnoods naar Brussel. We hebben nu echt een probleem. Na wat informatie te hebben ingewonnen, besluiten we om de bus te nemen naar het vliegveld van Wenen. Dat ligt ongeveer 70 km hiervandaan en is met de bus goed te bereiken. Eenmaal daar aangekomen, gaan we naar een vertrouwde, blauwe balie. We kunnen nog een vlucht boeken voor dezelfde dag en een paar uur later gaan we dan toch de lucht in richting Schiphol. Eenmaal thuis kunnen we erg lachen om onze omzwervingen om thuis te komen, je moet immers alles een keer meegemaakt hebben, toch.

Zondag 13.30 uur:
Iets meer dan 40 uur nadat we van Schiphol naar Bratislava vertrokken, zijn we weer terug in Oss en duiken we vermoeid ons bedje in. Wat je in een weekendje dansen al niet allemaal mee kunt maken maken ;-)

Terug naar "Archief"